Jego początki sięgają przełomu XV i XVI wieku. Właściciele ziem u ujścia Stryszawy postawili wtedy pod górą Jasień niewielki, drewniany dworek. Dworek ów spłonął doszczętnie, a na jego miejscu, w latach 1554-1580 wzniesiono masywny budynek z wieżą pełniący funkcję dworu obronnego. Kolejny z właścicieli dóbr - Piotr Komorowski rozbudował dwór w okazałą magnacką rezydencję.
Ostateczny kształt przybrał suski zamek w latach 1703-1708. Dobudowano wtedy m.in. dwie wieże: południowo-wschodnia i południowo-zachodnia.
W czasie drugiej wojny światowej zamek nie doznał szczególnego uszczerbku. Poważnie natomiast został naruszony w pierwszych latach powojennych. W 1996 roku przejęty pod pieczę władz miasta, został uporządkowany i udostępniony dla zwiedzających.

W latach 1613-1614 został zbudowany kościół pod wezwaniem Nawiedzenia Pańskiego. Obok kościoła stanął wkrótce budynek klasztoru. W obrębie położonego wokół kościoła cmentarza postawiono siedem murowanych, krytych gontami kaplic. Do dziś przetrwały trzy, z których jedna została rozbudowana o górną, drewnianą kondygnację przeznaczoną na dzwonnicę.
Stary kościół jest niewielką, jednonawową budowlą, w ogólnej bryle o tradycjach gotyckich, w szczegółach renesansową i barokową. Pod koniec XVIII wieku w kościele było siedem ołtarzy. Najstarszy z zachowanych to pochodzący z XVIII stulecia ołtarz Św. Krzyrza. Utrzymana w stylu rokoko ambona wykonana został w 1788 r. Kilka lat póĄniej zbudowano, wsparty na czterech kolumnach jońskich, chór. Usytuowane centralnie na chórze organy pochodzą z wcześniejszego okresu.
Nowy kościół jest neogotycką budowlą jednonawową postawioną na planie krzyża gotyckiego. Monumentalna bryła świątyni przytłacza nieco, pozostający w jej cieniu, zabytkowy stary kościół.

Zbudowana została najprawdopodobniej w połowie XVIII w., to jest w okresie, gdy cyklicznie zaczęły odbywać się na placu przy skrzyżowaniu dróg jarmarki i odpusty. Niektóre Źródła podają, że najstarsze zapisy dotyczące karczmy pochodzą z 1678 r.
Drewniany budynek karczmy ma konstrukcję zrębową w kształcie prostokąta i pokryty jest czterospadowym dachem z kalenicą. Frontowa część dachu tworzy wsparte na profilowanych słupach podcienia. W części dolnej znajduje się zdobiona balustrada. Zachowały się również wnętrza z belkowymi powałami. Obecny stan karczma zawdzięcza gruntownej renowacji przeprowadzonej współcześnie w latach sześćdziesiątych.

Niewielka, została postawiona w 1773 roku. Podzielona jest na dwie części. Główną, z ołtarzem Matki Boskiej Częstochowskiej, oraz część przedsionkową. Dach ma kryty gontem, a wieżę zwieńczoną blaszaną kopułą. W grubych (ponad 70 cm) kamiennych ścianach znajdują się zakratowane okna. Kaplica nie jest może architektoniczną perłą, ale znaczenia dodaje jej fakt, iż pełni rangę symbolu. Została wzniesiona dla upamiętnienia potyczki jaką stoczyły tu w 1771 r. oddziały konfederatów z wojskami generała Suworowa. Jak przyjmują niektórzy, to właśnie tu, ranny w potyczce, do niewoli rosyjskiej dostał się hr. Maurycy August Beniowski. Współcześnie, w latach osiemdziesiątych, kapliczka była mniejscem niepodległościowych manifestacji suskiego społeczeństwa. A i dziś organizowane są tam uroczyste, okolicznościowe małżeństwa.

Stoją przy głównych ulicach, przy polnych ścieżkach i drogach, w przydomowych ogródkach. Nieraz schowane są wśród gałęzi, w pniach drzew. Wielkie jest ich u nas bogactwo (na terenie miasta ponad 100). Zrosły się z krajobrazem i są czymś tak oczywistym, że, co paradoksalne, często ich nie zauważamy. A są wśród nich i takie, które pochodzą jeszcze z XVII wieku.